قلم و آینه

قبلا از این پرنده برایتان نوشته بودم. پرنده ای که مادرم بسیار دوستش داشت و در میان پرندگانش با این یکی رابطه خاصی داشت. پرنده ای از رسته طوطی سانان با نام بازاری عروس. حتما دیده اید.صبح به صبح می آمد و مادر را بیدار میکرد و با او صبحانه میخورد و بعد در تختخواب او جا خوش میکرد و بعد از چُرت میان روزی، با مادرم بازی میکرد. کافی بود در این ساعات که مادرم معشوقِ انحصاریَش بود، به تخت مادر نزدیک شوید. با همان جثه کوچکش چنان حمله میکرد که واقعا دلهره آور بود. میخواست از عشقش دفاع کند و بگوید این مامان من است.این پرنده تنها موجودی در دنیا بود که میتوانست از ظرف مادرم غذا بخورد. مادر به خاطر وسواسی که دارد، حساسیت خاصی دارد که کسی به بشقابش دست نزند. اما این «میشاخان» فقط دوست داشت از کنار ظرف او غذا بخورد و همیشه مثلثی در گوشه بشقاب مادر برای او بود و برای ریخت و پاشهای آقا.این همان پرنده ای بود که یکبار گم شد و بعد از یک هفته به شکلی بسیار جادویی از آن سر شهر پیدایش کردیم. داستانش را هم قبلا نوشته ام. مادرم آنقدر دوستش داشت که با وجود بیمار شدید قلبی آن روزها آواره کوچه و خیابان شد و دنبالش گشت. پیاده! آن هم کسی که به این راحتی ها نمیتواند راه برود و بالاخره به شکلی معجزه آسا پیدایش کردیم.در این آبینه بخوانید:http://ghalam-va-ayene.blogfa.com/post/73اما آن روز پاییزی دیگر پیدا شدنی قلم و آینه...

به شکلی بسیار رو و حتی کودکانه تمام حسِ بدآمدش را در رفتارش نمایان میکند. اصلا نمی تواند احساساتش را پنهان کند. کافی است از کارت بدش بیاید (حالا چه درست چه غلط) زنگ میزند و رک میگوید از کارت بدم آمد.دارم از یکی از دوستان خانوادگیم سخن میگویم که این رفتارهایش تقریبا تمام دوستان را ناراحت کرده است. من هم رفتارش را توجیه نمیکنم اما به یکی دو نفر از دوستان گفتم: در عین غیرمودبانه بودن رفتارهای او، این را هم در نظر بگیرید که صادق است. رو بازی میکند و پس و پشت ندارد.وقتی این را گفتم همه شان با تعجب گفتند: یعنی اگر کسی رو در رویت بایستد و فحش بدهد، میگویی صادق است؟گفتم: دقیقا! شاید کارش را خوب ندانم اما قطعا او را صادق می دانم؛ ولو اینکه این صداقت منفی باشد. صداقتی غیرمودبانه، غیرحکیمانه، ناپخته و حتی بیشعورانه. از قدیم برخی همه راست ها را خوب ندانسته اند. وقتی سعدی دروغ مصلحت آمیز را میپسندید گویا طرفدار همین نظر بود.جز راست نباید گفت هر راست نشاید گفتقبلا درباره صداقت نوشته ام. امروز اما حرفم چیز دیگری است. همه حرفم در این نوشته کوتاه این است که ما خیلی اوقات ادب را با اخلاق اشتباه می گیریم.البته شاید کسی بگوید ادب بخشی از اخلاق است. اما در نظام اخلاقی که من در اینجا از آن سخن میگویم ادب جزوی از اخلاق نیست. ادب مجموعه قواعد حاکم بر نمودهایِ رفتاری ماست ک قلم و آینه...